Wat wil je later worden... (gastblogger Kyra)

Gepubliceerd op 14 september 2018 10:00

Daar huppel je dan, 3 jaar oud met spierwitte krulletjes, achter je poppenwagen. 
Ik ben gék op baby’s, al sinds ik mij kan herinneren. 
Op elke foto in mijn baby album heb ik een pop in mijn armen, en vroeg voor mijn verjaardagen alles van Baby Annabel. 

Zo had ik uiteindelijk een complete “baby kamer”, met wiegje, commode, luiers, een wandelwagen en maxicosi. 
Zo trots dat ik liep, achter die poppenwagen door de winkelstraten. 
Het was dan ook wel snel erg duidelijk dat het moederschap is waar ik voor in de wieg gelegd ben. 
Op elke vraag: “Wat wil je later worden?” was mijn antwoord “moeder” 

De wereld zakt dan ook echt onder je voeten vandaan als je te horen krijgt dat het op de natuurlijke manier niet gaat lukken. 
Zoveel vragen gaan door je hoofd, waar niemand je nu een antwoord op kan geven. 
Als vrouw zijnde, voel je je dan enorm gefaald. 

De toekomst ziet er ineens een stuk donkerder en vooral stiller uit.
We zullen een hormoontraject in moeten gaan, en meestal lukt het dan wel, maar het idee dat je lichaam het zélf niet kan is echt gruwelijk. 
Daar word je zo enorm machteloos van, want waarom ik niet, en zij bijvoorbeeld wel? 
Nu ga ik er van uit dat het door middel van hormonen wel gewoon lukt, en heb ik ook wat meer rust, maar ook die weg is niet makkelijk. 
Elke week het ziekenhuis in, echo’s, spuiten, pillen, controles, bloedprikken, gesprekken. 
Maar dat neem je dan maar voor lief, toch?
 
 

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.