Zal het dan een kerstbaby worden?!

Gepubliceerd op 10 januari 2019 om 10:00

Wat doe je wanneer je lichaam je altijd in de steek laat? Ga je erbij neer zitten, huilen, over na denken, je rot voelen, jezelf de schuld geven, ervan wakker liggen? Of accepteer je het maar gewoon, en ga je door waarmee je bezig was? Ik vind dit altijd zo lastig, want voor mij is het een dubbel gevoel.

 

Ergens is er iets in mij, die het accepteert en door gaat. Ik ben altijd erg positief ingesteld en zeg in de ergste situaties nog: “Ach, komt wel goed!” en dat meen ik dan ook, want ik weet dat het wel goed komt. Maar er is ook een deel, die nu de overhand neemt, die alleen maar wilt huilen en schreeuwen. Van teleurstelling, van verdriet, van woede, van onbegrip. Alles in mij wil het van de daken schreeuwen, en aangezien ik geen dak heb waar ik op kan staan: doe ik het via een blog. 


 
“De hele vakantie had ik een kort lontje, en ontplofte de bom dagelijks”

 
Vorige maand las je dat ik begonnen was met een Provera kuur, die een menstruatie zou opwekken, zodat ik daarna met de hormonen kon beginnen. Gelukkig verliep dat allemaal vrij soepel, op de bijwerkingen na, en werd ik na 3 dagen al ongesteld! 3 dagen! Dat had niemand verwacht. Het was ook niet het meest ideale moment, ik zat trouwens midden in een restaurant. In een dorpje, zonder kleding winkels, zonder een schoon slipje, zonder wat dan ook. Ik had mezelf en mijn kleding dus lekker onder gebloed, maar dat was niet erg. Ik was namelijk ongesteld, en ik was zó blij en opgelucht! De timing was ook niet zo ideaal, wij gingen namelijk eerste kerstdag op vakantie. Op tweede kerstdag mocht ik beginnen met de hormonen. De hele vakantie heb ik dus een lontje gehad van een centimeter, en oh die bom ontplofte elke dag. Van de hormonen heb ik veel bijwerkingen gehad, met als voornaamste vermoeidheid. Ik ben echt ontzettend moe de hele dag, sinds de Provera kuur. Verder viel het allemaal wel mee, voor mijzelf. Mijn man denkt daar anders over, hihi. 
 

 

Na de vakantie moest ik vrijwel direct voor de eerste follikel meting. Dan krijg je een inwendige echo en gaan ze kijken of er een dominante follikel is, die dus uiteindelijk een rijp eitje wordt en gaat springen. Tot onze grote teleurstelling was er op de eerste echo, dag 14 van mijn kunstmatige cyclus, nog niks veranderd. Ik moest vier dagen later opnieuw voor een follikel meting, maar ook deze liet niks zien. De cyclus is dus afgebroken en ik ben weer gestart met een nieuwe ronde Provera. De dosering hormonen is verdubbelt. Het is dus weer afwachten nu, en dat wachten is altijd zo slopend. Dat duurt altijd zo ontzettend lang. Nu maar hopen dat deze maand snel voorbij vliegt, en de bijwerkingen niet al te heftig worden. Fingers crossed 🤞🏻 
 
 
 
Naast het slechte nieuws, is er ook leuk nieuws. Nadat wij te horen kregen dat het weer niet gelukt is deze maand, hebben wij een puppy gekocht. We wilde al een tijdje een vriendje erbij voor onze andere hondje, Lola, en nu hebben wij een hele lieve, fluffy puppy van 18 weekjes. Hij verzacht de pijn.  
 
 
Tot volgende week, 
Liefs Kyra 
 
Instagram Kyra • @kyraelgersma
Instagram honden • @lolaezra.nl 

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.