Zwangerschap

Gepubliceerd op 7 september 2018 10:00

De zwangerschap, wauw wat is dat bijzonder, zwanger zijn. Maar ook wel heel zwaar er groeit toch een mensje in je buik... 

Een test, dat is toch wel het spannendste moment. Op 6 oktober 2017 deed ik de test, en ja hoor duidelijk positief! Ik was een beetje verrast omdat ik een week eerder naar de gynaecoloog was geweest voor een onderzoek omdat ik heel veel buikpijn had tijdens mijn ongesteldheid. Dus ik kon het eigenlijk niet geloven. Ik snel bellen met de huisarts en ik mocht de volgende dag langs komen. Ook voor de uitslag van het onderzoek. Dag daarna eenmaal bij de huisarts kreeg ik dus te horen dat ik endometriose heb, 1 eierstok zit vastgekleefd. En hierdoor zou ik 50 % minder kans hebben op kindjes. Mijn hart brak, maar vanaf de andere kant gezien kwam ik ook bij de huisarts om te vertellen dat ik een positieve test had! Dus toch wel een kindje. Dus huisarts stond me ook aan te kijken van ja weet het zeker? Maar ja ik wist het zeker... 

 

Dus zodoende ga je naar de verloskundige voor controle en ja hoor ik was 5 a 6  weken zwanger, ze kon het hartje ook al vinden dus wij waren gelijk helemaal verliefd!  De eerste 12 weken verliepen een beetje rommelig, ik was heel misselijk en kon eigenlijk niks binnen houden. Gelukkig heeft de kleine er niks van gemerkt en daar ging alles goed mee. 

Rond de 12 weken hebben wij het de familie verteld, en iedereen was heel blij voor ons! Wij wilden wel wachten tot de spannende periode voorbij was voordat wij het bekend gingen maken dus vandaar de 12 weken. 

 

Met 18 weken zwangerschap kwamen wij erachter of wij een jongetje of een meisje zouden krijgen, en het werd een meisje! Ik was er zo zeker van dat het een jongetje zou worden dat ik echt even niet meer wist waar ik het zoeken moest. HAHAH. Wij zijn erachter gekomen door middel van een gender reveal. Mijn moeder had de envelop waar het geslacht in stond en heeft de goede kleur verf gehaald en een wit shirt. Mijn vriend en ik moesten geblinddoekt en ik moet het witte shirt aan, mijn vriend stond achter mij en zijn handen werden geverfd in de juiste kleur. En die moest hij dan op mijn buik op het witte shirt drukken. Blinddoek af en welke kleur was het? ROZE natuurlijk! 

 

Vanaf de 30 weken heb ik echt genoten van de zwangerschap, we hebben een fotoshoot gedaan. Een gipsbuik gemaakt en ik heb er gewoon echt van genoten! 3D echo laten doen, ook heel erg leuk! En ze lijkt er ook echt op. (hier zal ik wel een aparte blog over schrijven) En ik voelde haar bewegen en die schopjes oh wat een heerlijk gevoel. 

 

Zo heb ik over de 9 maanden natuurlijk nog van alles te vertellen maar dan word het wel een heel lang verhaal... Ik zal nog een klein stukje doen. 

 

Met 39,6 weken voelde ik haar niet meer bewegen en moest ik bij de verloskundige komen voor een echo. Hieruit bleek dat ze te weinig vruchtwater had, en moest ik gelijk door naar het ziekenhuis voor een CTG (hartflimpje) en een uitgebreide echo. Hier zagen ze het zelfde en kreeg ik een keuze, of vannacht blijven en morgen ingeleid worden. Of morgen terug komen en morgen nacht moeten blijven. Ik heb ervoor gekozen om die nacht gelijk te blijven omdat ik het toch niet vertrouwde dat ik haar niet voelde bewegen. Ik kreeg die zelfde avond een ballonnetje om genoeg ontsluiting op te wekken voor de inleiding... en de rest is voor het bevallingsverhaal ..... 

Meer foto's bekijken van de zwangerschap? Klik op de link! 

Liefs,

Lianne


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.